109 Kız Kardeşim
Nehir kenarında kaos patlak verdiğinde, annem beni gizlice akıntıya bırakılan bir kütüğün üzerine koydu. Ağlamam, çatışmayı kazanan tarafın dikkatini çekti. Silahlarını doğrultarak yaklaştılar ve içlerinden biri namluyu tam alnıma dayadı: "Neden onu evlat edinmiyoruz?" O günden beri tam 109 ablam var. Evde el üstünde tutulan şımarık bir kralım; okulda ise işler hiç de parlak değildi. Zengin züppe Giovanni Rossi, yandaşlarıyla birlikte tuvalette etrafımı sardı: "Sen alt tarafı burslu sefil bir öğrencisin, ne bu havalar? Soluduğumuz havayı kirletmenin bir bedeli olur!" Yediğim acımasız dayağın ardından Giovanni'yi yakalayıp onunla birlikte merdivenlerden aşağı yuvarlandım. Uyandığımda, disiplin kurulu başkanı Marcella Greco avazı çıktığı kadar bağırıyordu: "Giovanni sadece sana haddini bildirdi! Biri sana hakaret edip el kaldırdığında neyi yanlış yaptığını sorgulamalısın, intikam peşinde koşmak senin ne haddine! Derhal velini buraya çağır, yoksa buradan adımını bile atamazsın!" Bu sözleri duyunca tüylerim diken diken oldu. Velilerim olan 109 ablamın hiçbiri sıradan insanlar değil. Onlara yük olmamak için yıllarca sıradan biri gibi yaşadım. Ama bela gelip kapımı çaldıysa yapacak bir şey yok: "Velilerimle tanışmak istediğinize gerçekten emin misiniz, Bayan Greco?"